Dag 05 - Kurashiki

Japanse snoepjes:

En aparte frisdranken:

We zijn vandaag naar Kurashiki geweest. Dit dorpje ligt een kwartier van Okayama. 

De streek heette hier vroeger Bizen, en in het Bizen District staan nog een hoop oude huisjes.

Mooie binnenplaats:

Er loopt een kleine gracht doorheen, waarop je met een bootje kan varen:

In een van de winkelstraatjes zit Kurashiki Pudding:

Ze verkopen kleine potjes met vanillepudding, waar een laagje van een andere smaak bovenop zit:

Een paar tori, bij Ivy Square:

En de bijbehorende Shiroyamainaridaimyojin shrine:

In een winkelstraatje, de Snoopy Chocolat shop:

Achterin de winkel is een klein tuintje:

Snoopy chocolaatjes:

Vlak naast Snoopy zit een Nijntje winkel. Ik wilde de twee broodjes op de foto halen. Alles zit hier in plastic, dus die pakte ik vrolijk met m’n handen vast. Nou, dat was dus niet de bedoeling! Ik moest de tang gebruiken, want stel je voor dat ik met m’n eigen vieze handjes aan het plastic van mijn eigen Nijntje broodjes zou komen.

Er stond 1 boompje aan het water in bloei:

De mooie tuin van een restaurantje:

Geschilderde Kurashiki putdeksels:

Bij Familymart verkochten deze deze poezenpotenbroodjes:

Een paar zwanen in het riviertje:

Yurin-so, een mooi gebouw waar een museum in zit:

Ze hebben hier een klein stukje dat ze Kurashiki Denim Street noemen. Er zitten wat jeanswinkeltjes, en er is er één waar ze blauwe ijsjes verkopen. Om 10 uur open, of nee, toch niet, 10:30. Of misschien toch wat later, nieuw bordje op de deur: 11:40. Maar goed, we hadden de tijd en uiteindelijk waren ze zomaar open om 11:30. Tien minuten te vroeg, waarna het volgende bordje erop ging: back at 11:50. Voordat ik de ijsjes kreeg desinfecteerde ze eerst even haar handen. Waar al rubber handschoenen omheen zaten...

Nog een oud huisje in het centrum:

Omdat het erg lekker weer was, en we tegen 12 uur wel door Kurashiki heen waren, zijn we met de trein naar Soja gegaan:

Je kon daar fietsen huren, om een kilometer of 14 over de Kibi Plains te fietsen richting Bizen-Ichinomiya Station. Op zich een leuk idee, maar zoals de naam al aangeeft waren de plains er vlak. En het waaide lekker door: de hele weg wind tegen. Het uitzicht onderweg wel wel mooi. De Bitchū Kokubun Temple, met een pagode:

Een mooi geel veld vlakbij:

Het was zo’n anderhalf uur fietsen, en we kwamen redelijk afgemat aan: wind tegen. Wat te kleine fietsjes die ook niet heel lekker liepen. Niet echt een succes. dus. De vrouw van de fietsverhuur zei nog tegen ons: er gaat elk half uur een trein, behalve tussen 14:20 en 15:20, dan komt er maar één per uur. En ja hoor: we kwamen om 14:21 bij het station aanfietsen, de trein reed dus net weg. Het personeel van de fietsenwinkel verontschuldigde zich een beetje lacherig, en zei dat we een uur moesten wachten. Er was verder echt helemaal niks te doen in dat dorpje, dus hebben we op een bankje in de zon op de trein naar Okayama zitten wachten:

Eenmaal in de trein waren we in 15 minuten weer terug bij het hotel:

’S avonds nog een rondje door de mall gelopen. Grant Hill Fila 1, oorspronkelijk uit 1995, bij de Asbee:

 

Een hamburgertje bij de Freshness Burger:

En dat was het dan, voor Okayama. Morgen gaan we met de Hello Kitty Shinkansen naar Osaka.