Dag 04 - Naoshima Art Island

Vandaag zijn we Marine Liner naar Uno gegaan:

Vanaf daar zijn we met de ferry naar Naoshima gegaan. Naoshima is een eilandje in de Seto Inland Sea. Het is bekend om z’n kunstwerken en het Benesse House Museum. De ferry vaart er in 20 minuten naartoe:

Op het eiland hebben we twee elektrische fietsen opgepikt, om het eiland mee te verkennen. Dat bleek een goede keus, want er zijn een paar flinke heuvels op het eiland. Ik had vooraf een beetje uitgezocht wat de hoogtepunten van het eiland waren. Eerste stop: “Red Pumpkin”, van Yayoi Kusama:

Op weg naar de fietsen kwamen we langs "Bunraku Puppet", van José de Guimarães:

Ze hebben aardig wat voertuigen vol met stippen gegooid. De busjes:

Auto’s:

En natuurlijk de ferry:

Vlak bij de haven staat “Naoshima Pavillion” van Sou Fujimoto:

Vanaf daar is het een klein stukje fietsen naar Naoshima Bath “I Love YU”. Een badhuis met een bijzondere buitenkant:

Moyanoura Gallery 6:

Met ramen vol met oude aanstekers:

Aan de andere kant van het eiland staan wat oude huisjes die opgeknapt zijn. "Dreaming Tongue, Bokkon-Nozoki":

"The Water", waar een schilder bezig was, maar ik mocht wel even een foto maken:

Een fietsenstalling:

Een stukje en wat heuvels verder kwamen we bij een strandje, mooi helder water:

De "Go’o Shrine", bovenop een heuvel. Geen probleem natuurlijk voor de Japanse fietsjes:

Aan het water staat een tweede beeld van Yayoi Kusama: "Yellow Pumpkin". Het beeld is in 2021 door een typhoon weggeblazen, maar staat sinds oktober 2022 weer op z'n plek:

Vanaf hier was er een stuk waar je niet met de fiets mocht komen. Dus zijn we gaan lopen. Een aardige klim omhoog naar het Benesse House Museum. In de tuin die erbij hoort staan een aantal mooie beelden en je hebt er mooi uitzicht over het water:

"Frog and Cat", van Karel Appel:

“Camel”, van Niki de Saint Phalle:

"Le Banc", van Niki de Saint Phalle:

Aan de zee was nog een klein stukje waar wat kunstwerken stonden. "Three Squares", van George Rickey, die langzaam bewogen:

"Drink a Cup of Tea", van Kazuo Kataze:

"Shipyard works", van Shinro Otake:

"Shipyard Works: Cut Bow":

"Seen/Unseen/Unknown", van Walter de Maria:

Na een klim van 15 minuten kwamen we bovenop de heuvel eindelijk bij Benesse House.

Het gebouw is helemaal van beton gemaakt. Ze hebben er werken als "100 Live and Die", van Bruce Bauman:

"Inland Sea Driftwood Circle", van Richard Long:

"Banzai Corner 96", van Yukinori Yanagi:

En "Yellow and Black Boats", van Jennifer Bartlett:

Toen we het museum uitkwamen zijn we terug naar de fietsen gelopen. We hadden een tasje met broodjes en wat snoep in de fietsmand laten liggen. Nou, die was er dus mooi uit gejat.

Misschien door een paar Disney Communisten:

Om 13:00 hadden we gereserveerd bij Chicu Art Gallery. Een groot betonnen gebouw:

De tuin langs de weg erheen hoorde schijnbaar ook al bij het museum:

Met een aparte achtertuin, tussen het beton:

Binnen mocht je verder geen foto's maken, maar ze hadden een paar indrukwekkende kunstwerken. "Time / Timeless / No Time", van Walter di Maria:

En "Afrum, Pale Blue", van James Turrell:

Na Chicu ben ik naar de Valley Gallery gelopen. Hier was "Narcissus Garden" van Yayoi Kusama te zien. Het werk bestaat uit een paar honderd stalen ballen in een vijver en in de tuin:

En op een soort trap:

Als het waait drijven ze tegen elkaar aan, waardoor je een rustgevend geluid krijgt:

Ik trapte per ongeluk tegen zo'n bal aan. Ze blijken niet hard te zijn, maar deuken een stukje in. Gelukkig deuken ze ook weer uit.

Er stond nog een klein gebouwtje bij waar ook nog wat ballen lagen:

Een ander kunstwerk was “Slag Buddha 88”, van Tsuyoshi Ozawa:

Vlakbij was het Lee Ofun Museum waar je gratis in de tuin kon kijken. Het museum is ontworpen door de Japanse architect Ando Tadoa, die ook de andere musea op het eiland heeft ontworpen:

"Porte vers l'infini”, van Lee Ufan:

Na een lekkere wandeling bergop zijn we teruggefietst naar de ferry terminal. Er vlogen een hoop zwaluwen rond:

Na een tochtje met de ferry van 20 minuten kwamen we weer bij Uno aan:

Op de pier stond nog deze vis, “Chinu, The Black Sea Bream of Uno”, gemaakt van drijfafval:

Een een uurtje met de trein later, stonden we rond 1630 weer bij het hotel in Okayama:

’S avonds zijn we in de Aeon Mall bij een Kushikatsu-restaurant gaan eten. Een soort fonduen, waarbij je groente (en vlees) in beslag kunt dippen:

Of knakworst in octopus kunt veranderen:

De bediening sprak geen woord Engels, maar met een beetje wijzen op de kaart kwamen we er uiteindelijk wel uit.