Helaas. Dat laat aankomen is ook geen garantie voor doorslapen. We werden rond een uur of 3 wakker vanochtend. Daarna nog wel een beetje weggedommeld, maar rond 7 uur zaten we aan het ontbijt.
De Shinkansen, vanuit het hotel:
Ze hebben een Westers-Japans ontbijtbuffet, goeie combinatie:
In de lobby van het hotel staan deze poppen uitgestald, voor Hina Matsuri (girl’s day), op 3 maart:
Bij het station staat een standbeeld van Momotaro. De jongen die volgens de legende is geboren uit een perzik. Okayama staat bekend om de witte perziken die ze in de streek verbouwen.
Hij staat ook op de putdeksels hier:
Mooi schoon hier:
Een muur naast het hotel, even de toerist uithangen:
De Okayama Electric Tramway, die hier sinds 1910 rond rijden, 80 cent voor een ritje:
Je kunt met de tram richting het Okayama Castle en de naastgelegen Korakuen tuin. Vanaf de halte is het een klein stukje lopen langs de rivier:
Dan door de poort in de metersdikke kasteelmuur:
En voila: Okayama Castle, vanwege zn zwarte kleur ook bekend als “Crow Castle”. Het werd oorspronkelijk gebouwd in 1597. Tijdens de Tweede Wereldoorlog is het gebouw verwoest. Daarna is het opnieuw opgebouwd, grotendeels uit beton:
Een gouden draakvis op het dak van het kasteel:
Binnen hebben ze nog een kleine tentoonstelling, met onder andere een samuraioutfit:
Naast het kasteel ligt Korakuen. Dit is een van de drie mooiste parken in Japan.
Het park is aangelegd tussen 1687 en 1700. Sindsdien is er aan de inrichting van het park weinig veranderd:
In 1884 is het park overgedragen aan Okayama en sindsdien is het geopend voor publiek:
Hoewel het park zelf nog een beetje dor is, zijn er wel mooie dingen te zien, zoals de koivijver:
Het Ryuten huisje, een plek om bij te komen van het wandelen. Het is hier in Okayama vandaag 22 graden, een aardig verschil met de sneeuw gisteren in Nederland!
Vanuit de tuin ben ik nog een stukje buitenom gelopen, waar je uitzicht had op het kasteel:
Het is wat toeristen betreft nog wel rustiger dan voor corona lijkt het. Dat ze hier nog steeds adviseren een mondkapje te dragen helpt niet mee. Zelfs buiten heeft 99% van de Japanners nog zo’n ding voor z’n mond. Gelukkig kijken ze verder niet raar op wanneer je dat als toerist niet doet. ’S middags hebben we wat te eten gehaald voor op de kamer en zijn toen maar ’s even wat gaan bijslapen:
Fanta Melon en Yuzu gelei:
Rond een uur of vier zijn we richting de Aeon Mall gegaan. Eén van West-Japans grootste winkelcentra, met meer dan 350 winkels en 66 restaurants:
We waren een half uurtje aan het slenteren in de mall toen m’n schoenzool los liet. Ik had al gezien dat er een stukje niet helemaal vast zat en zelfs al een tube lijm klaar liggen op de hotelkamer, maar dit was onverwachts:
Gelukkig winkels genoeg, dus meteen maar een paar nieuwe schoenen gekocht en verder met winkelen. Tom & Jerry zijn weer populair hier:
’S avonds hebben we tonkatsu gegeten. Japanners schijnen te klagen dat alles duurder wordt, maar als toerist valt het reuzen mee: 3750 yen/26euro voor twee dienbladen vol eten:
Omdat ze ’s avonds het kasteel verlichten zijn we daar na het eten nog even naartoe gegaan. En dat was zeker de moeite waard:
Kitkat bij een winkel, op weg terug naar het hotel:
De brievenbus bij het station:
Tegen 20:00 waren we weer terug bij het hotel.
No comments:
Post a Comment